Back to home
in Azië, Dear Diary, Nepal

Dear Diary: Hoe ik de Poon Hill trek heb ervaren

  • oktober 12, 2020
  • By Laura
  • 3 Comments

Wij hebben gekozen om de Poon Hill trek te lopen, aangezien dit één van de kortste routes is en de rest toch wel een dag of tien duurt. Er wordt gezegd dat deze “easy” is, dus dat klonk mij als muziek in m’n oren. Je vertrekt vanaf Pokhara met de taxi -die wij in het hotel regelden- naar het beginpunt Birethanti. Lees hier hoe ik deze wandeling door de Himalaya-gebergte van Nepal heb ervaren.

Trap op, trap op

De eerste twee dagen loop je van 1200 naar 3200 meter hoogte en dit betekent maar één ding: trappen, heel veel trappen. Nee, niet easy, absoluut niet. Maar daarnaast betekent het ook nog iets anders, namelijk overwinning. Overwinning van de angst om te falen, overwinning van de fysieke grenzen die je denkt te hebben, overwinning van de neiging om te frustreren en uiteindelijk de echte overwinning: het gevoel hebben om de top van de wereld te staan. Want uiteindelijk kom je dan bij de daadwerkelijke Poon Hill. We kozen ervoor om ’s avonds nog naar Poon Hill te klimmen, niet zoals de rest in de ochtend. Wij hadden bewolkt weer en wilden we extra kans op een helder uitzicht op andere bergen hebben. We waren tijdens de zonsondergang de enige mensen op Poon Hill en dankzij het zuurstoftekort en de prachtige uitzichten, kon ik maar tot één conclusie komen: adembenemend!

Afzien, maar ook genieten

De volgende dag liepen we weer verder op onze tocht. Midden in de bergen, in de “middle of nowhere”, daar loop je dan, dacht ik op dat moment. Opeens voelde ik me klein en vooral het gevoel dat je hier alleen te voet kan komen, was zo bijzonder om te realiseren. We liepen door bossen, trappen op en af, modderpaden, watervallen, over wortels van bomen, onder Tibetaanse vlaggetjes door en kwamen zelfs een groet apen tegen die ons buiten de bomen nieuwsgierig observeert. We deden lekker rustig aan en namen regelmatig een kleine pauze. Om vervolgens weer op adem te komen en van de omgeving te genieten.

Hoe doe die locals het toch?

Het is heel gek om te bedenken dat alles daar te voet of per muilezel is gekomen. Echt, zelfs voor de “locals” zijn de paden geen grapje. De jeugd doet het dan wel twee keer zo snel als wij, maar regelmatig moeten zij ook op adem komen. Zeker de volwassenen met zware manden op hun hoofd en de ouderen die we de hoge trappen zien beklimmen. Maar toch, de wilskracht van deze mensen blijft je verbazen.

Zo komen wij in het dorpje Ghorepani aan en zien wij een groot espresso-apparaat staan. Een goed bakje koffie? Daar zeggen wij geen nee tegen. We raken aan de praat met de eigenaar en vragen hem hoe in godsnaam dit apparaat hier terecht is gekomen. Hij vertelt dat deze machine van 72(!!) kilo door een man hierheen is getild vanuit Ulleri. Dit is dezelfde wandeltocht die wij deze dag hebben afgelegd en dan met 72 kilo op je rug. Hoe dan?! Hierdoor smaakt de espresso extra lekker.

Poon Hill trek op z’n einde

We hebben uiteindelijk vier hele dagen gelopen (gemiddeld zes uur per dag, inclusief pauzes) en elke dag ongeveer tien kilometer afgelegd. Daarna hebben we de bus terug genomen -wat nog een avontuur op zichzelf was- naar Pokhara, om nog een aantal dagen ontspannen. In Pokhara drinken we een kop koffie met uitzicht op de bergen, waarvan wij nu -een heel klein beetje- weten wat het geheim is van de silhouetten aan de horizon.

Poon Hill trek is echt een aanrader als je een beginner bent, je weinig tijd hebt of zonder uitgebreide uitrusting in Nepal bent beland. De wandeltocht is goed te doen en geeft je een voorproefje wat de Himalaya’s je te bieden heeft. Meer weten? Check deze blogjes, met meer praktische info over en de route van de Poon Hill trek.

By Laura, oktober 12, 2020
3 Comments
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

From Berlin to Bali
Welkom!
Hi, ik ben Laura en het gezicht achter From Berlin to Bali. Een creatieve plek die me helpt om te streven naar een betekenisvol en duurzaam leven. Door mij blogjes archiveer ik mijn ervaringen, de prachtige plekken waar ik ben geweest en zet ik mijn herinneringen op papier. Graag inspireer ik je om de schoonheid te zien in de dagelijkse dingen, om je heen. Dat - en meer - op From Berlin to Bali. ♥
Signature
Instagram API currently not available.